Historiography of Palestine in the Arab Press of the Early Mandate and the Question of the Formation of Palestinian Identity

Manda döneminde Filistin tarihyazımının gelişimi, ayrı bir Filistinli kimliğinin nasıl ve ne zaman ortaya çıktığına ilişkin tartışmalarla yakından ilgilidir. Manda dönemi Filistin tarihyazımını tarih kitapları üzerinden inceleyen araştırmacıların bulguları, Filistinli kimliğinin gelişimi için bizzat söz konusu kimliğe odaklanan çoğu araştırmacının önerdiğinden daha sonraki bir tarihe işaret etmektedir. Mevcut çalışma ise 1920'lerde, yani ayrı bir coğrafi birim olarak Filistin’in tarihini ele alan kitapların çoğalmasından önce Filistin Arap gazetelerinde yayınlanan tarihyazımı örneklerine odaklanarak bu tartışmaya katkıda bulunmayı amaçlıyor. Çalışmanın bulgularının gösterdiği üzere, bu örneklerde Bilâdü’ş-Şâm'dan ayrı bir birim olarak Filistin'e ve onun tarihine açık bir bağlılığın işaretleri bulunuyor, ülkenin ve tarihinin Arap karakterine güçlü bir şekilde vurgu yapılıyordu. Dolayısıyla “Filistinli Arap” kimliğinin en erken 1930'lu yıllarda oluştuğu yönündeki tezleri desteklemekten ziyade, çalışmanın sonuçları böyle bir kimliğin en geç I. Dünya Savaşı’nın hemen ertesindeki yıllarda şekillendiği, kimlik içindeki coğrafi “Filistin” ve etnik “Arap” bileşenlerin biri diğerini bastırmadan kaynaştığı ve Filistinli kimliğinin daha geniş Bilâdü’ş-Şâm kimliğinden ayrıldığı savlarını destekler niteliktedir.

The development of Palestinian historiography in the Mandate period is closely related to the debate about how and when a distinct Palestinian identity has emerged. The findings of the scholars who have examined Palestinian historiography of the Mandate period through history books point to a later date for the development of the Palestinian identity than the one suggested by the scholars who have focused on that identity per se. The present study aims to contribute to this debate by focusing on the specimens of historiography published in Palestinian Arab newspapers in the 1920s, namely before the proliferation of books that treated the history of Palestine as a distinct geographical entity. It shows that in these specimens there were signs of an unmistakable attachment to Palestine and its history, as distinct from Bilād al-Shām, coupled with a strong emphasis on their Arab character. Rather than supporting the studies dating the formation of a “Palestinian Arab” identity to the 1930s at the earliest, it tends to corroborate the arguments that such an identity had crystallized by the years following the Great War at the latest, that the “Palestinian” geographical and “Arab” ethnic components within this identity were fused without one submerging the other, and that the Palestinian identity was separated from the broader Bilād al-Shām identity.