Siyonist Yahudi Kimliği: Kassız Yahudilikten Steroidli Siyonizme

Zionism, which emerged in Europe in the 19th century, is defined as modern Jewish nationalism. Zionism promised salvation to the Jews, claiming that it would be a solution to te Jewish Question, which developed as a result of popular ideas and belief systems in the West such as anti-Semitism and nationalism. In this context, its initial goals were to carry out a Hebrew language revolution, build a new Hebrew identity with a nationalist character, facilitate the collective migration of Jews to Palestine and establising a sovereign and independent Jewish state there. Zionism, which blends secular Western values with the purely religious doctrines of Judaism has follewed the same method in constructing this new identity. Zionists combined modern concepts like nationalism and national identity with the principle od chosenness, a key theological issue in Jewish belief. Thus, they created an identity that was both and ancient, Western and Middle Eastern, and most importantly, territorial, an identity that implanted itself into memory of some Jews. As a result of this memory implantation, Zionists “succeeded” in building a new Hebrew identity as they intended. However, it is difficult to argue that this identity closely resembles the theological identity structure in Jewish tradition. The Zionist identity, as evidenced by the history and geography of Palestine from the 20th century to the present, is hegemonic, denying the right to life to anyone but itself, and embodies a theological, colonialist character thar is fascist and chauvinistic.

XIX. yüzyılda Avrupa’da ortaya çıkan Siyonizm, modern Yahudi milliyetçiliği olarak tanımlanmaktadır. Siyonizm, Batı’da anti-Semitizm ve milliyetçilik gibi popüler düşünce ve inanç akımları neticesinde gelişen Yahudi Meselesine çare olacağını iddia ederek Yahudilere kurtuluşu vaat etmiştir. Bu paralelde başlangıç hedeflerini İbranice dil devrimi yapmak, milliyetçi karakterde yeni bir İbrani kimliği inşa etmek, Yahudileri Filistin’e kolektif olarak göç ettirmek ve orada egemen ve bağımsız bir Yahudi devleti kurmak şeklinde belirlemiştir. Bünyesinde seküler Batılı değerlerle Yahudiliğin pür dini doktrinlerini harmanlayan Siyonizm, hedeflediği yeni kimlik inşasında da aynı yöntemi takip etmiştir. Siyonistler milliyetçilik ve ulusalcılık gibi modern kavramlarla Yahudi teolojisinde oldukça önemli bir inanç meselesi olan seçilmişlik ilkesini harmanlamıştır. Böylece ortaya hem modern hem antik hem Batılı hem de Ortadoğulu ama en önemlisi de toprak eksenli bir kimlik yapısı çıkararak bununla bazı Yahudilerin belleğini aşılamışlardır. Bu bellek aşılaması neticesinde Siyonistler amaçladıkları gibi yeni bir İbrani kimliği inşa etmeyi “başarmıştır.” Ancak bu kimliğin Yahudi geleneğindeki teolojik kimlik yapısıyla benzer olduğunu söylemek pek mümkün değildir. Siyonist Yahudi kimliği XX. yüzyıldan bugüne Filistin tarihinin ve coğrafyasının tanıklık ettiği üzere hegemonyacı, kendisinden başkasına yaşam hakkı tanımayan, teolojik sömürgeci bir karakterde olup faşist ve şovenisttir.