Din Unsurunun Dış Politika Etkileri: Trump Dönemi ABD-İsrail İlişkilerinde Evanjelizmin Rolü Örneği

The “religion effect” lost its importance in the international arena as the secularization process in the West had a global impact with the Peace Treaty of Westphalia. With “globalization”, which is seen as the cause of radical changes in international relations, the Westfalen separation of international politics has begun to come to an end religious influence is on the rise again. Religion goes beyond expectations in international relations and increases its political influence with the effect of democratic environment, technology and globalization. Religion is one of the most important elements for states, society and individuals to recognize their own identities. Religious beliefs, belief-centered structures and interest groups not only make significant contributions to foreign policy decision-making processes, but also take part not only in the strategic dimension but also in the execution of foreign policy. Today, the most striking examples of this are experienced in the “US-Israel Foreign Policy” relationship, which is in the sphere of influence and interest of American Evangelical religious groups. Evangelists have become an element that can direct the international policies of the country with their increasing political power in the USA. Evangelicals’ relations with Jews, with whom they have established common norms, identities and cultural ties, are also very strong. Particularly, during the period of President Donald Trump, who defines himself as a Protestant and a Presbyterian, concrete developments such as the USA’s recognition of Jerusalem as the capital of Israel and its characterization of Israel as a sovereign country in the Golan Heights have become indicators of Evangelical foreign political power. This article aims to investigate the effect of religion in US-Israel relations from a Social Constructivist perspective.

Öz: Westphalia Barış Antlaşması ile birlikte Batı’da yaşanan sekülerleşme sürecinin küresel çapta etki göstermesiyle “din etkisi” uluslararası sahada önemini yitirmiştir. Uluslararası ilişkilerdeki köklü değişikliklerin sebebi olarak görülen, “küreselleşme” ile birlikte uluslararası politikanın Westfalen ayrılığı son bulmaya başlamıştır. Din etkisi yeniden yükselişe geçmiştir. Din, uluslararası ilişkilerde beklentilerin dışına çıkarak demokratik ortam, teknoloji ve küreselleşmenin de etkisi ile siyasi nüfuzunu artırmaktadır. Din, devletlerin, toplumun ve bireylerin kendi kimliklerini tanımalarında en önemli unsurlardan biridir. Dini inançlar, inanç merkezli yapılar ve çıkar grupları dış politika karar alma süreçlerinde dikkate değer katkıları olduğu gibi yalnızca stratejik boyutta değil dış politikanın icrası safhasında da yer almaktadırlar. Bunun günümüzde en çarpıcı örnekleri, Amerikan Evanjelist dini gruplarının etki ve ilgi alanında olan “ABD-İsrail Dış Politika” ilişkisinde yaşanmaktadır. Evanjelizm, Amerika Birleşik Devletleri’nin kuruluş yılları itibariyle, Amerikan ulusal kimliğinin inşası aşamalarında çok köklü bir yer edinmiştir. Evanjelistler ABD’de her geçen gün artan siyasi güçleri ile ülkenin uluslararası politikalarına yön verebilecek bir unsuru haline gelmişlerdir. Evanjelistlerin ortak norm, kimlik ve kültür bağları kurdukları Yahudilerle olan ilişkileri de çok kuvvetlidir. Özellikle, kendini bir Protestan ve bir Presbiteryen olarak tanımlayan Başkan Donald Trump döneminde, ABD’nin Kudüs’ü İsrail’in başkenti olarak tanıması ve İsrail’i Golan Tepeleri’nde egemen ülke olarak nitelendirmesi gibi somut gelişmeler Evanjelik dış politik gücün birer göstergesi haline gelmiştir. Bu makale “Sosyal İnşacı” perspektiften ABD-İsrail ilişkilerinde din unsurunun etkisini araştırmayı amaçlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Din, Sosyal İnşacılık, Evanjelizm, Dış Politika, Kimlik, Küreselleşme.